វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អមាត្យ
ន. [អៈ-ម៉ាត]
មន្ត្រីអ្នកស្និទ្ធជិតនឹងព្រះរាជា, មន្ត្រីអ្នកប្រឹក្សាកិច្ចការផែនដីជាមួយនឹងព្រះរាជា។ ខ្មែរច្រើនប្រើសំដៅសេចក្ដីថា "នាហ្មឺនខ្ញុំរាជការក្នុងព្រះរាជសម្នាក់ ឬខ្ញុំរាជការជិតព្រះអង្គ"។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៤ ន័យនិយមន័យ
១
មន្ត្រីអ្នកស្និទ្ធជិតនឹងព្រះរាជា, មន្ត្រីអ្នកប្រឹក្សាកិច្ចការផែនដីជាមួយនឹងព្រះរាជា។ ខ្មែរច្រើនប្រើសំដៅសេចក្ដីថា "នាហ្មឺនខ្ញុំរាជការក្នុងព្រះរាជសម្នាក់ ឬខ្ញុំរាជការជិតព្រះអង្គ"។
ឧទាហរណ៍
“”
២
អាមាត្យធំ (សេនាបតី)។
ឧទាហរណ៍
“”
៣
អធិបតីនៃពួកអមាត្យ (សេនាបតីធំ; នាយករដ្ឋមន្ត្រី)។
ឧទាហរណ៍
“”
៤
សម្លាញ់។ ច្រើនប្រើជា មិត្រអមាត្យ ឬ មិត្តាមាត្យ (បា. មិត្តាមច្ចា) មិត្រនិងសម្លាញ់ :
ឧទាហរណ៍
“ចេះសង្គ្រោះមិត្រអមាត្យ (ចេះសង្គ្រោះមិត្រសម្លាញ់)។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់