វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អមិត្ត
ន. [អៈ-មិត]
អ្នកដែលមិនមែនជាមិត្រ (សត្រូវ)។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
អ្នកដែលមិនមែនជាមិត្រ (សត្រូវ)។
ឧទាហរណ៍
“”
២
ភាពនៃបុគ្គលមិនមែនជាមិត្ត, ភាពនៃជនជាសត្រូវ, ការដែលជាខ្មាំងសត្រូវនឹងគ្នា, ទោសសត្រូវ។
ឧទាហរណ៍
“”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(វេវ. បច្ចាមិត្ត ព.ផ្ទ. មិត្តឬមិត្រ)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់