វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អម្ភោ!
ឧ. [អំ-ភោ]
ពាក្យសម្រាប់ស្រែកហៅមនុស្សក្នុងទីចំពោះមុខ ប៉ុន្តែពុំចេញចំឈ្មោះ, មានសេចក្ដីថា "អ្នកអើយ!, អ្នកទាំងឡាយអើយ!" :
ពាក្យសម្រាប់ស្រែកហៅមនុស្សក្នុងទីចំពោះមុខ ប៉ុន្តែពុំចេញចំឈ្មោះ, មានសេចក្ដីថា "អ្នកអើយ!, អ្នកទាំងឡាយអើយ!" :
ពាក្យសម្រាប់ស្រែកហៅមនុស្សក្នុងទីចំពោះមុខ ប៉ុន្តែពុំចេញចំឈ្មោះ, មានសេចក្ដីថា "អ្នកអើយ!, អ្នកទាំងឡាយអើយ!" :
“(ព.កា.) អម្ភោ! អស់នាងអ្នកទាំងឡាយ ចូរខំខ្វល់ខ្វាយរៀនវិជ្ជា ទាន់ខ្លួននៅក្មេងមានប្រាជ្ញា ក្លៀវក្លាឆាប់ចាំឆាប់យល់ងាយ។”