វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អយុត្ត
គុ. [អៈ-យុត-តៈ]
ដែលមិនគួរ, មិនទំនង, ពុំសមគួរ, ពុំសមប្រកប, មិនត្រឹមត្រូវ។
ដែលមិនគួរ, មិនទំនង, ពុំសមគួរ, ពុំសមប្រកប, មិនត្រឹមត្រូវ។
ដែលមិនគួរ, មិនទំនង, ពុំសមគួរ, ពុំសមប្រកប, មិនត្រឹមត្រូវ។
“”
អំពើឬកិច្ចពុំសមគួរ, ពុំត្រឹមត្រូវ។
“”
(ម.ព. អយុត្តកម្ម)។
“”
ធម៌ពុំសមគួរ, ធម៌ដែលពុំគួរប្រកប។
“”
ភាពពុំសមគួរ; ដំណើរខុសច្បាប់។
“”
ដែលមានសភាពពុំសមគួរ; សភាពពុំត្រឹមត្រូវ។
“”
សម្ដីពុំសមគួរ, សម្ដីដែលពុំគួរនិយាយ។
“”
(ម.ព. អយុត្តវាចា)។
“”
(ម.ព. អយុត្តវាទី)។
“”
អ្នកដែលច្រើនតែនិយាយសម្ដីពុំសមគួរ។
“”
ការចូលចិត្តខុស, ការយល់ខុសផ្លូវខុសទំនង។
“”
(បើស្ត្រីជា អយុត្តវាទិនី)។