វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អរជុន
គុ. [អ-រ-ជុន]
ស, សថ្លា; ថ្លា; ភ្លឺ, ភ្លឺថ្លា។
ស, សថ្លា; ថ្លា; ភ្លឺ, ភ្លឺថ្លា។
ស, សថ្លា; ថ្លា; ភ្លឺ, ភ្លឺថ្លា។
“”
សម្បុរស; ព័ណ៌អរុណភ្លឺបំព្រាង គឺព័ណ៌អរុណសដែលរះបំព្រាងពីឯកើត។
“”
នាមនៃបាណ្ឌវៈទី ៣ក្នុងរឿងមហាភារតៈ។
“”
ព្រះនាមក្សត្រិយ៍និងនាមមេទ័ពឯទៀតក្នុងរឿងសម័យបុរាណ។
“”
ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ។
“”
(ខ្មែរយកពាក្យនេះមកប្រើជាឋានន្តរនៃពួកមន្ត្រីខាងក្រសួងចម្បាំង, ប៉ុន្តែប្រើក្លាយជា អរជូនឬអជ៌ូន, ដូចជា ឧកញ៉ាអរជូន អភិបាលស្រុកត្បូងឃ្មុំ និងមន្ត្រីឯទៀត, ដូចជា អរជូនឫទ្ធិរង្គ, ពិភ័ក្ដិអរជូន, ជំនិតអរជូន, ទេពអរជូន, ភក្ដីអរជូន ជាដើម)។