វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អរញ្ញ
ព្រៃ :
ព្រៃ :
ព្រៃ :
“កណ្ដាលអរញ្ញ។”
ការត្រាច់ស្វែងរកអាហារក្នុងព្រៃ។
“”
ទំនៀមទម្លាប់អ្នកព្រៃ, សណ្ដាប់ធ្នាប់ឬបែបបទអ្នកស្រុកព្រៃ; ទំនៀមឬបែបបទព្រៃៗ។
“”
អ្នករក្សាព្រៃ, អ្នកកាន់ការថែរក្សាព្រៃ។
“”
(ម.ព. អរញ្ញបាល)។
“”
(ម.ព. អរញ្ញបាល)។
“”
ព្រៃ, ប្រទេសដែលមានព្រៃ, ព្រៃទាំងមូល។
“”
(ម.ព. អរញ្ញធម្ម)។
“”
ការនៅក្នុងព្រៃ។
“”
(ម.ព. អរញ្ញវាសី)។
“”
អ្នកនៅក្នុងព្រៃ។
“”
ព្រៃស្រោង; ព្រៃរំលោង។
“”
អាវាសក្នុងព្រៃ។
“”
(វេវ. វនគោចរ)។