វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អរហត្ត
ន. [អៈ-រ៉ៈ-ហ័ត]
លោកុត្តរធម៌ថ្នាក់ខ្ពស់បំផុតដែលព្រះអរហន្តបានសម្រេច; ភាពជាអរហន្ត :
លោកុត្តរធម៌ថ្នាក់ខ្ពស់បំផុតដែលព្រះអរហន្តបានសម្រេច; ភាពជាអរហន្ត :
លោកុត្តរធម៌ថ្នាក់ខ្ពស់បំផុតដែលព្រះអរហន្តបានសម្រេច; ភាពជាអរហន្ត :
“ព្រះមហាថេរនោះ ខំប្រឹងចម្រើនវិបស្សនាត្រាតែបានសម្រេចអរហត្ត។”
ឈ្មោះលោកុត្តរផលទី ៤ឬលោកុត្តរធម៌ថ្នាក់ទី៨។
“”
ឈ្មោះលោកុត្តរមគ្គទី ៤ឬលោកុត្តរធម៌ថ្នាក់ទី ៧(ព.ពុ.)។
“”