វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

អរិយធម៌

[អៈ-រ៉ិ-យ៉ៈ-ធ័រ]

ធម៌ដែលនាំឱ្យកើតសេចក្ដីសុខ ចម្រើន; ធម៌របស់អរិយជន, ទំនៀមសណ្ដាប់ល្អ; សណ្ដាប់ធ្នាប់ឬបែបបទរៀបរយ។

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

២ ន័យ
១

ធម៌ដែលនាំឱ្យកើតសេចក្ដីសុខ ចម្រើន; ធម៌របស់អរិយជន, ទំនៀមសណ្ដាប់ល្អ; សណ្ដាប់ធ្នាប់ឬបែបបទរៀបរយ។

ឧទាហរណ៍

“”

២

(អ.សិ.) បណ្ដុំលក្ខណៈរួមរបស់សង្គមដែលក្នុងនោះមានទាក់ទងនឹងជំនឿ សាសនា សីលធម៌ សីលវិជ្ជា វិទ្យាសាស្ត្រ បច្ចេកទេស ការគ្រប់គ្រង...ហើយដែលផ្ទុយនឹងសភាពអន់ថយ។ មែកធាងសំខាន់ៗនៃអរិយធម៌ មានវប្បធម៌និងសង្គមធម៌។

ឧទាហរណ៍

“”

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់