វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អរុណ
ន. [អៈ-រុន]
ព្រះអាទិត្យដែលទើបភ្លឺច្រាលពីទិសបូព៌, ពេលក្រហមឯកើត, ពេលព្រឹកព្រាង :
ព្រះអាទិត្យដែលទើបភ្លឺច្រាលពីទិសបូព៌, ពេលក្រហមឯកើត, ពេលព្រឹកព្រាង :
ព្រះអាទិត្យដែលទើបភ្លឺច្រាលពីទិសបូព៌, ពេលក្រហមឯកើត, ពេលព្រឹកព្រាង :
“អរុណរះ, អរុណស, អរុណក្រហម។”
ឱ្យអរុណរះក្នុងវត្ត (ព.វិ.)។
“”
ភិក្ខុដែលចេញទៅដោយសត្តាហករណីយ ឬ សត្តាហកិច្ច ត្រូវត្រឡប់មកកាន់អាវាសដែលចាំវស្សាវិញមុនអរុណទី ៧គឺនៅក្រៅអាវាសបាន ៦យប់ (ព.វិ.)។
“”
កន្លងរាត្រី។
“”
(ម.ព. កន្លងអរុណ)។
“”
ឈូកក្រហម។
“”
ព្រះអាទិត្យ។
“”
ពន្លឺអរុណ។
“”
(ម.ព. អរុណប្បភា)។
“”
ព័ណ៌អរុណ, ព័ណ៌លឿងទុំ, ព័ណ៌មាស។
“”
រស្មីព័ណ៌មាស។
“”
(ម.ព. អរុណរង្សី)។
“”
(ម.ព. អរុណព័ណ៌)។
“”
(ម.ព. អរុណករ)។
“”
(ម.ព. អរុណសួស្ដី!)។
“”
សួស្ដីក្នុងវេលាព្រឹក។
“”
(ម.ព. អរុណប្បភា)។
“”
ការរះឡើងនៃអរុណ, ពេលអរុណរះ, វេលាថ្ងៃរះ។
“”
ពន្លឺអរុណ។
“”
(វេវ. អរុណាភា, អរុណប្រភា)។