វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

អលសភាព

ន. [អៈ-ឡៈ-សៈ-ភាប]

ភាពនៃបុគ្គលខ្ជិលច្រអូស, អំពើច្រអូស, ការទំរន់ឬកៀចមិនចង់អើពើនឹងកិច្ចការទាំងពួង :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

ភាពនៃបុគ្គលខ្ជិលច្រអូស, អំពើច្រអូស, ការទំរន់ឬកៀចមិនចង់អើពើនឹងកិច្ចការទាំងពួង :

ឧទាហរណ៍

“អលសភាពជាប្រធាននៃសេចក្ដីវិនាស ឬ ជាប្រធាននៃការទ័លក្រ។ (ព.កា.) អលសភាព ជាភាវៈទាប នាំឱ្យខុសខាត ជិះជាន់ផ្លូវចិត្ត ខូចក្ដីឱហាត ព្យាយាមសង្វាត ក៏ឃ្លាតចេញឆ្ងាយ។ ប្រយោជន៍ផ្លូវលោក ផ្លូវធម៌ក៏ស្ទោក ខូចអន្តរាយ ហេតុនេះគួរជន ប្រុសស្រីទាំងឡាយ កុំបីរាយមាយ គួរមានព្យាយាម។ ឬមួយបែបទៀតថា អលសភាព ជាលក្ខណ៍ទន់ទាប ឱ្យទ្រព្យធនខ្សោយ ពុំគួរកូនចៅ បណ្ដែតបណ្ដោយ បើកឱកាសឱ្យ ភាពនេះជាន់ឡើយ។”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ព.ផ្ទ. ឧយ្យាមភាព, វីរិយភាព)។

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់