វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អលោភ
ន. [អៈ-លោប]
សេចក្ដីមិនជំពាក់ចិត្ត; ដំណើរឥតលោភ :
សេចក្ដីមិនជំពាក់ចិត្ត; ដំណើរឥតលោភ :
សេចក្ដីមិនជំពាក់ចិត្ត; ដំណើរឥតលោភ :
“អលោភៈជាកុសលហេតុនាំឱ្យបរិច្ចាគទ្រព្យធ្វើទានបាន (ព.ពុ.)។”
ចិត្តឥតលោភ។
“”
គំនិតឥតលោភ។
“”
(ព.ផ្ទ. លោភឬលោភៈ)។