វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អវជ័យ
ន. [អៈ-វៈ-ជៃ]
ការឈ្នះហើយធ្វើឱ្យលុះនៅក្នុងអំណាចឬក្នុងកណ្ដាប់ដៃ, ការប្រាបប្រាមឬពង្រាបឱ្យបាក់បប, ឱ្យខ្លបខ្លាច :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ការឈ្នះហើយធ្វើឱ្យលុះនៅក្នុងអំណាចឬក្នុងកណ្ដាប់ដៃ, ការប្រាបប្រាមឬពង្រាបឱ្យបាក់បប, ឱ្យខ្លបខ្លាច :
ឧទាហរណ៍
“បានធ្វើអវជ័យដល់ពួកបច្ចាមិត្តហើយ។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់