វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

អវត្តមាន

ន. [អៈ-វ័ត-តៈ-មាន]

ការមិនមានមុខ មិនបានចូលរួម (នៅក្នុងការសិក្សា, កិច្ចប្រជុំ...) ; ការមិនមានអ្វីមួយ :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

២ ន័យ
១

ការមិនមានមុខ មិនបានចូលរួម (នៅក្នុងការសិក្សា, កិច្ចប្រជុំ...) ; ការមិនមានអ្វីមួយ :

ឧទាហរណ៍

“អវត្តមានសិស្សក្នុងថ្នាក់; អវត្តមានអុកស៊ីសែន, អវត្តមានទឹកស្អាត។”

២

(វេជ្ជ.) អាការៈបាត់ការចងចាំនិងអាចឈានដល់ការបាត់ស្មារតីមួយរយៈពេលខ្លី ដោយសារកង្វះឈាមទៅចិញ្ចឹមខួរក្បាល។ (ពាក្យនេះប្រើក្នុងជំនាញជំងឺផ្លូវចិត្ត)។

ឧទាហរណ៍

“”

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់