វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អវត្តមាន
ន. [អៈ-វ័ត-តៈ-មាន]
ការមិនមានមុខ មិនបានចូលរួម (នៅក្នុងការសិក្សា, កិច្ចប្រជុំ...) ; ការមិនមានអ្វីមួយ :
ការមិនមានមុខ មិនបានចូលរួម (នៅក្នុងការសិក្សា, កិច្ចប្រជុំ...) ; ការមិនមានអ្វីមួយ :
ការមិនមានមុខ មិនបានចូលរួម (នៅក្នុងការសិក្សា, កិច្ចប្រជុំ...) ; ការមិនមានអ្វីមួយ :
“អវត្តមានសិស្សក្នុងថ្នាក់; អវត្តមានអុកស៊ីសែន, អវត្តមានទឹកស្អាត។”
(វេជ្ជ.) អាការៈបាត់ការចងចាំនិងអាចឈានដល់ការបាត់ស្មារតីមួយរយៈពេលខ្លី ដោយសារកង្វះឈាមទៅចិញ្ចឹមខួរក្បាល។ (ពាក្យនេះប្រើក្នុងជំនាញជំងឺផ្លូវចិត្ត)។
“”