វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អវន្ទីយ
គុ. [អៈ-វ័ន-ទី] ឬ [អៈ-វ័ន-ទី-យៈ]
ដែលមិនគួរថ្វាយបង្គំ, មិនគួរសំពះ, មិនគួរគំនាប់។
ដែលមិនគួរថ្វាយបង្គំ, មិនគួរសំពះ, មិនគួរគំនាប់។
ដែលមិនគួរថ្វាយបង្គំ, មិនគួរសំពះ, មិនគួរគំនាប់។
“”
បុគ្គលដែលមិនគួរអភិវាទ :
“អវន្ទីយបុគ្គល ១០ចំពួក ឬ ២៥ចំពួក ភិក្ខុពុំត្រូវសំពះឡើយ (ព.វិ.)។”
(ព.ផ្ទ. វន្ទីយបុគ្គល)។