វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អវយវៈ
ន. [អៈ-វ៉ៈ-យៈ-វៈ]
អង្គ, រូបអង្គ, រូបរាង, សព៌ាង្គ, រាងកាយ, ខ្លួនប្រាណ; ចំណែក; ប៉ែកឬចំណែកតូចធំនៃរូបកាយ :
អង្គ, រូបអង្គ, រូបរាង, សព៌ាង្គ, រាងកាយ, ខ្លួនប្រាណ; ចំណែក; ប៉ែកឬចំណែកតូចធំនៃរូបកាយ :
អង្គ, រូបអង្គ, រូបរាង, សព៌ាង្គ, រាងកាយ, ខ្លួនប្រាណ; ចំណែក; ប៉ែកឬចំណែកតូចធំនៃរូបកាយ :
“អវយវៈតូចធំ សព៌ាង្គកាយមានដៃជើងជាដើម។”
(ព.កា. ប្រើជា អពយពឬអព្យព ក៏បាន)។