អវសាន

ទីបំផុត; ទីចប់; ចុងបំផុត, ចុងក្រោយ; ព្រំដែន; ខេត្ត :

ពាក្យជាទីបំផុត; ពាក្យបញ្ចប់។

កាលជាទីបំផុត; មរណកាល។

កិច្ចជាខាងចុងបំផុត; កិច្ចដែលធ្វើរួចហើយដល់ពេលអស់ជីវិត។

(ម.ព. អវសានកិច្ច)។

គាថាបញ្ចប់សេចក្ដី; គាថាជាខាងចុងបំផុតនៃគម្ពីរ។

បទជាខាងចុងបំផុត។

(ម.ព. អវសានវង្ស)។

វង្សចុងបំផុត។

ពាក្យបណ្ដាំជាទីបំផុត; បណ្ដាំក្នុងពេលជិតអស់ជីវិត។

ពាក្យប្រៀនប្រដៅជាទីបំផុតឬចុងក្រោយបំផុត។