វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អវិរុទ្ធ
គុ. [អៈ-វិ-រុត]
ដែលមិនខុស, ឥតខុស; ឥតទាស់, ឥតឆ្គង គឺត្រឹមត្រូវ; ស្រួល; ស្របគ្នា, ត្រូវគ្នា (ប្រើជា អពិរុទ្ធ ក៏បាន)។
ដែលមិនខុស, ឥតខុស; ឥតទាស់, ឥតឆ្គង គឺត្រឹមត្រូវ; ស្រួល; ស្របគ្នា, ត្រូវគ្នា (ប្រើជា អពិរុទ្ធ ក៏បាន)។
ដែលមិនខុស, ឥតខុស; ឥតទាស់, ឥតឆ្គង គឺត្រឹមត្រូវ; ស្រួល; ស្របគ្នា, ត្រូវគ្នា (ប្រើជា អពិរុទ្ធ ក៏បាន)។
“”
សម្ដីត្រឹមត្រូវ។
“”
បាលីត្រឹមត្រូវ។
“”
ភាពត្រឹមត្រូវ; ភាពឥតឆ្គង។
“”
(ម.ព. អវិរុទ្ធកថា)។
“”
(ម.ព. អវិរុទ្ធកថា)។
“”
សព្ទត្រឹមត្រូវ; សព្ទស្របគ្នា។
“”
(ព.ផ្ទ. វិរុទ្ធ, ពិរុទ្ធ)។