វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អវិរូឡ្ហ
គុ. [អៈ-វិ-រូល-ហៈ]
ដែលមិនដុះ, មិនលូត, មិនលាស់, មិនលូតលាស់; មិនចម្រើន។
ដែលមិនដុះ, មិនលូត, មិនលាស់, មិនលូតលាស់; មិនចម្រើន។
ដែលមិនដុះ, មិនលូត, មិនលាស់, មិនលូតលាស់; មិនចម្រើន។
“”
អ្នកដែលមានធម៌មិនលូតលាស់ គឺអ្នកដែលរៀនធម៌មិនចាំ, មិនចេះ។
“”
អ្នកដែលមានវិជ្ជាមិនលូតលាស់ គឺអ្នកដែលរៀនវិជ្ជាមិនចេះ។
“”