វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អវិសារទ
ដែលមិនក្លៀវក្លា, មិនអង់អាច, មិនឈ្លាសវៃ ក្នុងការនិយាយស្ដីឬក្នុងការជជែក (ក្នុងទីប្រជុំ) :
ដែលមិនក្លៀវក្លា, មិនអង់អាច, មិនឈ្លាសវៃ ក្នុងការនិយាយស្ដីឬក្នុងការជជែក (ក្នុងទីប្រជុំ) :
ដែលមិនក្លៀវក្លា, មិនអង់អាច, មិនឈ្លាសវៃ ក្នុងការនិយាយស្ដីឬក្នុងការជជែក (ក្នុងទីប្រជុំ) :
“មនុស្សអវិសារទៈ។”
អ្នកមូរមុខ; មនុស្សអឹមអៀម; មនុស្សមិនលុះជំនុំឬមិនលះជំនុំ។
“”
ភាពជាអ្នកមិនក្លៀវក្លា, មិនអង់អាច។
“”
(ព.កា. ប្រើជា អវិសារទោ ក៏បាន; ស្ត្រីជា អវិសារទា)។