វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អវិហិង្សា
ន. [អៈ-វិ-ហិង-សា]
ការមិនបៀតបៀនគេ, ការមិនធ្វើគេឱ្យបានសេចក្ដីទុក្ខលំបាក, ការមិនធ្វើទុក្ខបុកម្នេញគេ :
ការមិនបៀតបៀនគេ, ការមិនធ្វើគេឱ្យបានសេចក្ដីទុក្ខលំបាក, ការមិនធ្វើទុក្ខបុកម្នេញគេ :
ការមិនបៀតបៀនគេ, ការមិនធ្វើគេឱ្យបានសេចក្ដីទុក្ខលំបាក, ការមិនធ្វើទុក្ខបុកម្នេញគេ :
“មនុស្សត្រូវប្រើសត្វពាហនៈដោយអវិហិង្សា; អវិហេសាជាធម៌សំខាន់របស់មនុស្ស។”
(វេវ. អហិង្សា, អហេសា ព.ផ្ទ. ហិង្សា, វិហិង្សា, វិហេសា។ ម.ព. ទសពិធរាជធម៌ ផង)។