វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អសញ្ញកម្ម
ន. [អៈ-ស័ញ-ញ៉ៈ-កាំ]
ដំណើរអស់ជីវិត (បុរាណប្រើចំពោះតែសេនាបតី) :
ដំណើរអស់ជីវិត (បុរាណប្រើចំពោះតែសេនាបតី) :
ដំណើរអស់ជីវិត (បុរាណប្រើចំពោះតែសេនាបតី) :
“ទទួលអសញ្ញកម្ម, ដល់នូវអសញ្ញកម្ម។”
(ប្រើជា អសញ្ញភាព ក៏បាន, អ.ថ. អៈ ស័ញ ញ៉ៈ ភាប)។