វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អសព្ភិ
គុ., គុ.កិ. [អៈ-ស័ប-ភិ] ឬ [អៈ-សប់-ភិ]
ដោយអសប្បុរសទាំងឡាយ; ជាមួយនឹងពួកអសប្បុរស, របស់ពួកអសប្បុរស។
ដោយអសប្បុរសទាំងឡាយ; ជាមួយនឹងពួកអសប្បុរស, របស់ពួកអសប្បុរស។
ដោយអសប្បុរសទាំងឡាយ; ជាមួយនឹងពួកអសប្បុរស, របស់ពួកអសប្បុរស។
“”
អំពើរបស់ពួកអសប្បុរស។
“”
ធម៌របស់ពួកអសប្បុរស។
“”
សម្ដីរបស់ពួកអសប្បុរស។
“”
(ម.ព. អសព្ភិវាចា)។
“”
(ព.ផ្ទ. សព្ភិ)។