អសារ
ដែលឥតខ្លឹម; ឥតប្រយោជន៍, ឥតអំពើ; ដែលមិនកើតការឬមិនបានការ; ដែលមិនខ្ជាប់ខ្ជួន, មិនរឹងប៉ឹង; ដែលគ្មានតម្លៃ; ដែលមិនពិត, ពុំប្រាកដ; ...(ច្រើនប្រើផ្សំជាមួយនឹងពាក្យ ឥតការ) :
ដែលឥតខ្លឹម; ឥតប្រយោជន៍, ឥតអំពើ; ដែលមិនកើតការឬមិនបានការ; ដែលមិនខ្ជាប់ខ្ជួន, មិនរឹងប៉ឹង; ដែលគ្មានតម្លៃ; ដែលមិនពិត, ពុំប្រាកដ; ...(ច្រើនប្រើផ្សំជាមួយនឹងពាក្យ ឥតការ) :
ដែលឥតខ្លឹម; ឥតប្រយោជន៍, ឥតអំពើ; ដែលមិនកើតការឬមិនបានការ; ដែលមិនខ្ជាប់ខ្ជួន, មិនរឹងប៉ឹង; ដែលគ្មានតម្លៃ; ដែលមិនពិត, ពុំប្រាកដ; ...(ច្រើនប្រើផ្សំជាមួយនឹងពាក្យ ឥតការ) :
“សម្ដីអសារឥតការ, របស់អសារឥតការ។”
ដែលឥតប្រយោជន៍, ដែលមិនកើតការឬមិនបានការ; ដែលមិនខ្ជាប់ខ្ជួន, មិនរឹងប៉ឹង; ដែលគ្មានតម្លៃ; ដែលមិនពិត, ពុំប្រាកដ :
“ទុកចោលអសារឥតការ, ខូចអសារឥតការ។”
គតិមិនខ្ជាប់ខ្ជួន; គតិមិននឹង។
“”
ឈើឥតខ្លឹម មានសុទ្ធតែសាច់ស្រាយ :
“រកា, គ, ស្ពង់, ...ជាអសារជាត ឬ អសារព្រឹក្ស។”
ទ្រព្យថយថោក, ទ្រព្យឥតតម្លៃ។
“”
(ម.ព. អសារទ្រព្យ)។
“”
(ម.ព. អសារធម្ម)។
“”
ធម៌ឥតខ្លឹម, ធម៌ឥតគោល គឺមិច្ឆាប្រតិប័ទ។
“”
(ម.ព. អសារជាត)។
“”
សម្ដីឥតសារៈ, សម្ដីឥតសព្ទឥតសារ។
“”
(ម.ព. អសារវាចា)។
“”
អ្នកដែលច្រើនតែប្រើសម្ដីសារៈ។
“”
(ម.ព. អសារវាទិន)។
“”
(ម.ព. អសារវាទិន)។
“”
(ព.ផ្ទ. សារឬសារៈ)។