វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អសិរី
គុ., ន. [អៈ-សិ-រ៉ី]
ដែលឥតសិរី, ដែលគ្មានស្រីសួស្ដី; អ្នកឥតសិរី, អ្នកឥតបុណ្យ :
ដែលឥតសិរី, ដែលគ្មានស្រីសួស្ដី; អ្នកឥតសិរី, អ្នកឥតបុណ្យ :
ដែលឥតសិរី, ដែលគ្មានស្រីសួស្ដី; អ្នកឥតសិរី, អ្នកឥតបុណ្យ :
“មនុស្សអសិរី, បុគ្គលអស្រី។”
(បើស្ត្រីជា អសិរិកា បា. ច្រើនប្រើជា និស្សិរី, និស្សិរិកា ជាង "ឥតសិរី")។