វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អសុចិ
ដែលមិនស្អាត, មិនបរិសុទ្ធ; សោគ្រោក; កខ្វក់ :
ដែលមិនស្អាត, មិនបរិសុទ្ធ; សោគ្រោក; កខ្វក់ :
ដែលមិនស្អាត, មិនបរិសុទ្ធ; សោគ្រោក; កខ្វក់ :
“ទីអសុចិ។”
ទឹកសុក្កៈ, ទឹកកាម :
“ទឹកអសុចិ។”
អំពើមិនស្អាត, មិនបរិសុទ្ធ; អំពើអាក្រក់; អ្នកដែលមានអំពើមិនស្អាត។
“”
ក្លិនមិនល្អ។
“”
ចរិតមិនស្អាត; អ្នកដែលមានចរិតមិនស្អាត។
“”
ចរិយាមិនស្អាត, ការប្រព្រឹត្តខ្ជីខ្ជា។
“”
ឋានឬភូមិមិនស្អាត, ទី-កខ្វក់។
“”
ធ្មេញមិនស្អាត, អ្នកដែលមានធ្មេញមិនស្អាត។
“”
ភាពមិនស្អាត។
“”
(ម.ព. អសុចិដ្ឋាន)។
“”
វត្ថុមិនស្អាត។
“”
សន្តានមិនស្អាត។
“”
សភាពមិនល្អ, មិនបរិសុទ្ធ។
“”
(ព.ផ្ទ. សុចិ)។