វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អសុទ្ធិ
ន. [អៈ-សុត-ធិ]
សេចក្ដីមិនបរិសុទ្ធ, ដំណើរសៅហ្មង, ដំណើរមោះហ្មងឬមោះមិនគាប់; អំពើអាក្រក់; បាប, អកុសល :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៥ ន័យនិយមន័យ
១
សេចក្ដីមិនបរិសុទ្ធ, ដំណើរសៅហ្មង, ដំណើរមោះហ្មងឬមោះមិនគាប់; អំពើអាក្រក់; បាប, អកុសល :
ឧទាហរណ៍
“សព្វសត្វក្នុងលោក រមែងបាននូវសុទ្ធិនិងអសុទ្ធិចំពោះខ្លួន រាល់រូប។”
២
ភាពនៃសេចក្ដីមិនបរិសុទ្ធ (ព.ផ្ទ.) សុទ្ធិភាព)។
ឧទាហរណ៍
“”
៣
(ម.ព. អសុទ្ធិមន្ត)។
ឧទាហរណ៍
“”
៤
អ្នកដែលមានសេចក្ដីមិនបរិសុទ្ធ។
ឧទាហរណ៍
“”
៥
(ម.ព. អសុទ្ធិមន្ត)។
ឧទាហរណ៍
“”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ព.ផ្ទ. សុទ្ធិ)។
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់