វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អសោច
ដែលមិនស្អាត, មិនបរិសុទ្ធ; សោគ្រោក; កខ្វក់; អាក្រក់; ស្អុយអាក្រក់គួរខ្ពើម, គួរឆ្អើម :
ដែលមិនស្អាត, មិនបរិសុទ្ធ; សោគ្រោក; កខ្វក់; អាក្រក់; ស្អុយអាក្រក់គួរខ្ពើម, គួរឆ្អើម :
ដែលមិនស្អាត, មិនបរិសុទ្ធ; សោគ្រោក; កខ្វក់; អាក្រក់; ស្អុយអាក្រក់គួរខ្ពើម, គួរឆ្អើម :
“ក្លិនអសោច។”
កេរ្តិ៍ឈ្មោះអាក្រក់។
“”
មនុស្សដែលមានឈ្មោះអាក្រក់ក្រៃពេក។
“”
ស្អុយកេរ្តិ៍ឈ្មោះ។
“”