វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អស្ចារ្យ
ដែលគួរស្ងើចក្រៃពេក, ដែលគួរទះដៃស្ងើចសរសើរ; ដែលគួរស្ញែងក្រៃពេក :
ដែលគួរស្ងើចក្រៃពេក, ដែលគួរទះដៃស្ងើចសរសើរ; ដែលគួរស្ញែងក្រៃពេក :
ដែលគួរស្ងើចក្រៃពេក, ដែលគួរទះដៃស្ងើចសរសើរ; ដែលគួរស្ញែងក្រៃពេក :
“ហេតុអស្ចារ្យ, រឿងអស្ចារ្យ។”
ហេតុឬដំណើរដែលគួរស្ងើចក្រៃពេក :
“មានអស្ចារ្យ, ឥតមានអស្ចារ្យអ្វីប៉ុន្មានទេ។”
(ម.ព. អច្ឆរិយ ផង)។