វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អស្វឃោសៈ
ន. [អ័ស-ស្វៈ-ឃោ-សៈ]
សម្រែកសេះ។
សម្រែកសេះ។
សម្រែកសេះ។
“”
នាមបព្វជិតពុទ្ធសាសនិក ១រូបខាងពួកមហាយាន ជាអ្នកប្រាជ្ញមាននាមល្បីល្បាញក្នុងប្រទេសឥណ្ឌាប៉ែកខាងលិច (ក្នុងបុរាណសម័យ) បានតែងគម្ពីរពុទ្ធសាសនាជាភាសាសំស្ក្រឹតច្រើនគម្ពីរ មានគម្ពីរ ពុទ្ធចរិត ជាដើម ...។
“”