វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អស្សុត
គុ. [អ័ស-សុ-តៈ]
ដែលមិនធ្លាប់បានស្ដាប់, មិនដែលបានរៀនបានស្ដាប់សោះ; ដែលឥតចំណេះ; ល្ងង់។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៣ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលមិនធ្លាប់បានស្ដាប់, មិនដែលបានរៀនបានស្ដាប់សោះ; ដែលឥតចំណេះ; ល្ងង់។
ឧទាហរណ៍
“”
២
ជនឬបុគ្គលអ្នកមិនដែលបានស្ដាប់, មិនដែលបានរៀន; ជនល្ងង់ :
ឧទាហរណ៍
“ធម្មតាអស្សុតបុគ្គលរមែងតែមានសេចក្ដីងឿងឆ្ងល់ជានិច្ច, ច្រើនតែជឿស្មានៗ។”
៣
(ម.ព. អស្សុតជន)។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់