វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អហេតុក
គុ. [អៈ-ហេ-តុ-កៈ]
ដែលមិនប្រកបដោយហេតុឬដែលមិនមានហេតុ មិនមានបច្ច័យ។
ដែលមិនប្រកបដោយហេតុឬដែលមិនមានហេតុ មិនមានបច្ច័យ។
ដែលមិនប្រកបដោយហេតុឬដែលមិនមានហេតុ មិនមានបច្ច័យ។
“”
កំណើតសត្វដែលមិនប្រកបដោយកុសលហេតុ (ហៅ អហេតុកៈកំណើត ក៏បាន)។
“”
ចិត្តជាអហេតុកៈ គឺចិត្តដែលពេញដោយលោភៈ, ទោសៈ, មោហៈ (ព.អ.)។
“”
ការយល់ឃើញខុសថាសត្វលោកនិងអ្វីៗទាំងអស់ក្នុងលោកសុទ្ធតែឥតមានហេតុឥតមានបច្ច័យតាក់តែងឡើយ (ជាទិដ្ឋិរបស់និគ្រន្ថតិរ្ថិយពួកខ្លះ)។
“”
ការចាប់កំណើតដោយអហេតុកចិត្ត (ព.អ.)។
“”
(ម.ព. អហេតុកប្បដិសន្ធិ)។
“”
(ម.ព. អហេតុកទិដ្ឋិ)។
“”
សត្វដែលចាប់កំណើតដោយអហេតុកចិត្ត (ព.អ.)។
“”
(ម.ព. អហេតុកសត្ត)។
“”