វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អាកប្ប
ន. [អា-ក័ប-ប៉ៈ]
គ្រឿងប្រដាប់សម្រាប់តាក់តែង, គ្រឿងតែងខ្លួន; រូបរាង; លំនាំសមសារ, ដំណើរបែបភាពនៃរាងកាយ។
គ្រឿងប្រដាប់សម្រាប់តាក់តែង, គ្រឿងតែងខ្លួន; រូបរាង; លំនាំសមសារ, ដំណើរបែបភាពនៃរាងកាយ។
គ្រឿងប្រដាប់សម្រាប់តាក់តែង, គ្រឿងតែងខ្លួន; រូបរាង; លំនាំសមសារ, ដំណើរបែបភាពនៃរាងកាយ។
“”
អាការៈនៃរាងកាយ, ដំណើរឬលំនាំនៃរាងកាយឬក៏នៃឫកពា :
“មនុស្សនុះមានអាកប្បកិរិយារម្យទមល្អណាស់; បព្វជិតគួរប្រើអាកប្បកិរិយាស្រគត់ស្រគំឱ្យសមតាមក្រឹត្យវិន័យ។”