វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អាករ
ន. [អា-ក]
គំនរ; ពួក, ក្រុម; លោហធាតុផ្សេងៗ; កំណើតលោហធាតុ ឬកំណើតត្បូងផ្សេងៗ; ត្បូងឬលោហធាតុផ្សេងៗ; រ៉ែ; កំណប់ទ្រព្យ។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១២ ន័យនិយមន័យ
១
គំនរ; ពួក, ក្រុម; លោហធាតុផ្សេងៗ; កំណើតលោហធាតុ ឬកំណើតត្បូងផ្សេងៗ; ត្បូងឬលោហធាតុផ្សេងៗ; រ៉ែ; កំណប់ទ្រព្យ។
ឧទាហរណ៍
“”
២
អណ្ដូងត្បូង, អណ្ដូងលោហធាតុ។
ឧទាហរណ៍
“”
៣
អ្នកជីករកត្បូង។
ឧទាហរណ៍
“”
៤
(ម.ព. អាករខនិក)។
ឧទាហរណ៍
“”
៥
ទីដែលមានត្បូងឬមានលោហធាតុ។
ឧទាហរណ៍
“”
៦
អ្នកស្គាល់ត្បូង ឬអ្នកស្គាល់កន្លែងកើតត្បូង។
ឧទាហរណ៍
“”
៧
(ម.ព. អាករវិទ)។
ឧទាហរណ៍
“”
៨
(ម.ព. អាករដ្ឋាន)។
ឧទាហរណ៍
“”
៩
ល្អលើសលន់, ល្អកន្លង។
ឧទាហរណ៍
“”
១០
សួយ, តង្វាយ, ជំនូន; ប្រាក់ពន្ធ :
ឧទាហរណ៍
“សួយអាករ ឬ សួយសារអាករ។”
១១
(សេ.ហិ.) ប្រភេទពន្ធដែលប្រជាជនត្រូវបង់ ដើម្បីប្រើប្រាស់សេវាសាធារណៈណាមួយ :
ឧទាហរណ៍
“អាករលើការដឹកជញ្ជូនសំរាម។”
១២
ទេយ្យទានដែលបព្វជិតបានមកក៏ហៅ អាករ ដែរ :
ឧទាហរណ៍
“ពីម្សិលមិញ លោកគ្រូខ្ញុំនិមន្តទៅទេស្នាបានអាករសន្ធឹក។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ខ្មែរសម័យបុរាណ លុះតែសួយឬពន្ធដែលហូតយកអំពីពួកអ្នកជីករករបរក្នុងដី មានអ្នកជីករកត្បូងជាដើមឬទ្រព្យដែលបានអំពីគាស់កំណប់ ឬក៏ត្បូងនិងលោហធាតុដែលត្រូវហូតយកពីអ្នកទាំងនោះ, បើពុំនោះដែលគេថ្វាយជារាជបណ្ណាការនោះទើបហៅថា អាករ។ ម.ព. សួយ)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់