វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អាការ
ន. [អា-កា-រ៉ៈ] ឬ [អា-កា]
គ្រឿងសម្គាល់, លក្ខណៈជាគ្រឿងសម្គាល់, ជាគ្រឿងសង្កេត; រូបរាង, ទ្រង់ទ្រាយ; ភិនភេទ, ភិនភាគ; វិធី, បែបបទ, បែបភាព, លំនាំ; ទំនង; ឫកពា, កិរិយា; សភាព; គុណសម្បត្តិ :
គ្រឿងសម្គាល់, លក្ខណៈជាគ្រឿងសម្គាល់, ជាគ្រឿងសង្កេត; រូបរាង, ទ្រង់ទ្រាយ; ភិនភេទ, ភិនភាគ; វិធី, បែបបទ, បែបភាព, លំនាំ; ទំនង; ឫកពា, កិរិយា; សភាព; គុណសម្បត្តិ :
គ្រឿងសម្គាល់, លក្ខណៈជាគ្រឿងសម្គាល់, ជាគ្រឿងសង្កេត; រូបរាង, ទ្រង់ទ្រាយ; ភិនភេទ, ភិនភាគ; វិធី, បែបបទ, បែបភាព, លំនាំ; ទំនង; ឫកពា, កិរិយា; សភាព; គុណសម្បត្តិ :
“អាការរោគ, ចេញអាការឱ្យដឹងថាល្អឬអាក្រក់។”
ឫកពាកិរិយា, លំនាំសមសារ។
“”
ទ្រង់ទ្រាយជាគ្រឿងសម្គាល់, បែបភាពច្បាស់លាស់ :
“មានអាការសណ្ឋានល្មមឱ្យស្គាល់បាន។ល។”
ចំណែកឬអវយវៈតូចធំរបស់រូបកាយ :
“បព្វជិតគួរពិចារណាអាការ ៣២ មានសក់, រោម, ក្រចក, ធ្មេញ, ស្បែកជាដើមឱ្យឃើញជាក់ច្បាស់ថាជាបដិកូល។”