វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អាកាសវិទ្យា
ន. [អា-កា-សៈ-វិត-ទ្យា]
(ភូមិ.) ផ្នែកមួយនៃឧតុភូតវិទ្យា ដែលសិក្សាអំពីលក្ខណៈនៃស្រទាប់ខ្ពស់ៗរបស់បរិយាកាស។
(ភូមិ.) ផ្នែកមួយនៃឧតុភូតវិទ្យា ដែលសិក្សាអំពីលក្ខណៈនៃស្រទាប់ខ្ពស់ៗរបស់បរិយាកាស។
(ភូមិ.) ផ្នែកមួយនៃឧតុភូតវិទ្យា ដែលសិក្សាអំពីលក្ខណៈនៃស្រទាប់ខ្ពស់ៗរបស់បរិយាកាស។
“”