វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អាក់
កិ. [អាក់]
ទើសទាក់, ខកខាន, ឈប់ដោយមានអាការៈទើសទាក់ :
ទើសទាក់, ខកខាន, ឈប់ដោយមានអាការៈទើសទាក់ :
ទើសទាក់, ខកខាន, ឈប់ដោយមានអាការៈទើសទាក់ :
“អាក់ខានទៅ, អាក់ខានធ្វើការ, អាក់ដំណើរ។”
មានថ្នាំងថ្នាក់ក្នុងចិត្ត នាំឱ្យមិនចង់ចួប មិនចង់ឃើញ :
“អាក់ចិត្ត។”
អន់ចិត្តមានថ្នាំងថ្នាក់ឬស្រយង់ចិត្ត, តូចចិត្ត, រវាតគំនិតបន្តិចៗ; អន់ចិត្តស្រឡេត។
“”
(ម.ព. អាក់អន់ ក្នុង អន់)។
“”
(ម.ព. អ័ក្ស{¥¥}១{££})។
“”