វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អាខ្យាត
គុ. [អា-ខ្យាត]
ដែលបានពោលឬនិយាយរួចហើយ។
ដែលបានពោលឬនិយាយរួចហើយ។
ដែលបានពោលឬនិយាយរួចហើយ។
“”
កិរិយាអាខ្យាតឬបទអាខ្យាត (សំ. អាខ្យាតក្រិយា ឬ អាខ្យាតបទ)។
“”
បច្ច័យអាខ្យាត (សំ. អាខ្យាតប្រត្យយ)។
“”
(ម.ព. អាខ្យាតកិរិយា)។
“”
ឈ្មោះប្រភេទមួយនៃវេយ្យាករណ៍ភាសាសំស្ក្រឹតនិងបាលី និយាយអំពីកិរិយាសព្ទផ្សេងៗ :
“មូលអាខ្យាត; លុះរៀនតទ្ធិតចប់សព្វគ្រប់ហើយ ត្រូវរៀនអាខ្យាតតទៅ។”