វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អាគន្តុកៈ
(ម.ព. អាគន្តុក)។
(ម.ព. អាគន្តុក)។
(ម.ព. អាគន្តុក)។
“”
ជនជាអាគន្តុកៈ។
“”
ទានដែលគេឱ្យដល់អាគន្តុកៈ។ ទានដែលទាយកប្រគេនដល់បព្វជិតជាអាគន្តុកៈ។
“”
(ម.ព. អាគន្តុកប្បដិសណ្ឋារៈ)។
“”
ការទទួលរាក់ទាក់ចំពោះអាគន្តុកៈ។
“”
សំពត់ថែមថ្មី គឺសំពត់ដែលគេដាក់ឬដេរថែមកុំឱ្យខ្វះមិនពេញខ្នាត :
“កាលបើភិក្ខុដេរចីវរ ខ្វះសាច់សំពត់ត្រូវយកអាគន្តុកប័ដផ្សំ (ព.វិ.)។”
ភត្តដែលទាយកប្រគេនចំពោះបព្វជិតជាអាគន្តុកៈ។
“”
ភិក្ខុជាអាគន្តុកៈ។
“”
វត្តដែលភិក្ខុសាមណេរអ្នកនៅក្នុងអាវាសត្រូវធ្វើចំពោះភិក្ខុសាមណេរជាអាគន្តុកៈ។
“”