វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អាចម៍
ន. [អាច់]
អាហារចាស់, អាហារចាស់ដែលបន្ទោចេញមកតាមវច្ចមគ្គ (ឧច្ចារៈ, លាមក) :
អាហារចាស់, អាហារចាស់ដែលបន្ទោចេញមកតាមវច្ចមគ្គ (ឧច្ចារៈ, លាមក) :
អាហារចាស់, អាហារចាស់ដែលបន្ទោចេញមកតាមវច្ចមគ្គ (ឧច្ចារៈ, លាមក) :
“អាចម៍មនុស្ស, អាចម៍សត្វ (ព.សា.)។”
(សំនួន.) យ៉ាងល្អិតល្អន់ យ៉ាងដិតដល់ :
“កុំចេះតែថាៗឱ្យតែរួចពីមាត់ ត្រូវពិនិត្យឱ្យអស់អាចម៍ អស់នោមសិន។”
(ព.ខ្ព.) ហៅ ឧច្ចារៈ)។