វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អាចម៍ក្រចក
ន. [អាច់-ក្រ-ចក]
មន្ទិលឬក្អែលដែលនៅជាប់នឹងក្រចក ត្រង់ខាងចុងម្រាម (ព.គ.) ក្អែលក្រចក ឬ មន្ទិលក្រចក; ពាក្យក្រាបទូលក្សត្រិយ៍ថា មូលក្រចក ឬ មន្ទិលក្រចក ក៏បាន)។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
មន្ទិលឬក្អែលដែលនៅជាប់នឹងក្រចក ត្រង់ខាងចុងម្រាម (ព.គ.) ក្អែលក្រចក ឬ មន្ទិលក្រចក; ពាក្យក្រាបទូលក្សត្រិយ៍ថា មូលក្រចក ឬ មន្ទិលក្រចក ក៏បាន)។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់