វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អាចម៍ច្រមុះ
ន. [អាច់-ច្រ-ម៉ុះ]
សំបោរឬមន្ទិលដែលខះកកនៅក្នុងរន្ធច្រមុះ (ព.គ.) មន្ទិលច្រមុះ; ពាក្យក្រាបទូលក្សត្រិយ៍ថា មូលច្រមុះ ឬ មន្ទិលច្រមុះ)។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
សំបោរឬមន្ទិលដែលខះកកនៅក្នុងរន្ធច្រមុះ (ព.គ.) មន្ទិលច្រមុះ; ពាក្យក្រាបទូលក្សត្រិយ៍ថា មូលច្រមុះ ឬ មន្ទិលច្រមុះ)។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់