វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អាចម៍ធ្មេញ
ន. [អាច់-ធ្មេញ]
មន្ទិលដែលនៅជាប់នឹងធ្មេញ, សម្អេកធ្មេញ; (ព.គ.) មន្ទិលធ្មេញ; ពាក្យក្រាបទូលក្សត្រិយ៍ក៏ថា មន្ទិលធ្មេញ ដែរ។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
មន្ទិលដែលនៅជាប់នឹងធ្មេញ, សម្អេកធ្មេញ; (ព.គ.) មន្ទិលធ្មេញ; ពាក្យក្រាបទូលក្សត្រិយ៍ក៏ថា មន្ទិលធ្មេញ ដែរ។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់