វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អាចម៍អណ្ដើក
ន. [អាច់-អន់-ដើក]
(ព.ប្រ.) មន្ទិលមានសម្បុរខ្មៅជាំរទុះៗ ដែលកើតនាវត្ថុផ្សេងៗមានស្លឹកត្នោតឆៅ, កន្ទេលចចូត, សំពត់ទទឹកជាដើម ដោយមានអាកាសធាតុត្រជាក់អួអ័ព្ទ (ប្រៀបប្រដូចនឹងសម្បុរអាចម៍អណ្ដើក) :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
(ព.ប្រ.) មន្ទិលមានសម្បុរខ្មៅជាំរទុះៗ ដែលកើតនាវត្ថុផ្សេងៗមានស្លឹកត្នោតឆៅ, កន្ទេលចចូត, សំពត់ទទឹកជាដើម ដោយមានអាកាសធាតុត្រជាក់អួអ័ព្ទ (ប្រៀបប្រដូចនឹងសម្បុរអាចម៍អណ្ដើក) :
ឧទាហរណ៍
“មេឃស្រទំពីរបីថ្ងៃ ហាលសំពត់ទទឹកមិនស្ងួតឡើងអាចម៍អណ្ដើកខូចអស់!”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់