វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អាចរិយវាទី
ន. [អា-ចៈ-រ៉ិ-យ៉ៈ-វា-ទី]
អ្នកដែលច្រើនតែពោលអាងវាទៈរបស់គ្រូ :
អ្នកដែលច្រើនតែពោលអាងវាទៈរបស់គ្រូ :
អ្នកដែលច្រើនតែពោលអាងវាទៈរបស់គ្រូ :
“ពួកពុទ្ធសាសនិកខាងមហាយានជា "អាចរិយវាទី", ខាងហីនយានជា "ថេរវាទី"។ បើស្ត្រីជា អាចរិយវាទិនី។”