អាចិណ្ណ
ដែលបានសន្សំឬអប់រំទុកមកហើយ, ដែលធ្លាប់ប្រព្រឹត្ត, ធ្លាប់កាន់, ធ្លាប់ធ្វើ ថ្នឹកមកហើយ; ដែលជាប់ជានិស្ស័យតមកមិនដាច់។
ដែលបានសន្សំឬអប់រំទុកមកហើយ, ដែលធ្លាប់ប្រព្រឹត្ត, ធ្លាប់កាន់, ធ្លាប់ធ្វើ ថ្នឹកមកហើយ; ដែលជាប់ជានិស្ស័យតមកមិនដាច់។
ដែលបានសន្សំឬអប់រំទុកមកហើយ, ដែលធ្លាប់ប្រព្រឹត្ត, ធ្លាប់កាន់, ធ្លាប់ធ្វើ ថ្នឹកមកហើយ; ដែលជាប់ជានិស្ស័យតមកមិនដាច់។
“”
ជាញឹកញយ, ជានិច្ចកាល :
“តែងទៅមកជាអាចិណ្ណ។”
កម្មដែលបានសន្សំមក គឺបុណ្យឬបាបដែលបានធ្វើហើយញឹកញយឬធ្វើតែម្ដងពីរដងទេ ប៉ុន្តែនឹកឃើញរឿយៗចាំបានមិនភ្លេច :
“អាចិណ្ណកម្មជាអំពើតែងតែចេញមុខឱ្យនឹកឃើញក្នុងពេលជិតអស់ជីវិត (ព.ពុ.)។”
កុសលដែលបានសន្សំមករឿយៗ។
“”
ទ្រព្យឬសម្បត្តិដែលគេសន្សំទុក។
“”
(ម.ព. អាចិណ្ណទ្រព្យ)។
“”
បាបឬអកុសលដែលបានសន្សំមកញឹកញយ។
“”
វត្តប្រតិបត្តិដែលធ្លាប់តែធ្វើរៀងមក។
“”
សមាចារដែលបានសន្សំជាប់ជានិស្ស័យមក។
“”
(ម.ព. អាចិណ្ណទ្រព្យ)។
“”
ប្រាក់ដែលគេសន្សំទុកមិនឱ្យរផាត់រទាំង, ប្រាក់សន្សំ។
“”
(ម.ព. អាចិណ្ណបាប)។
“”