វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

អាចិណ្ណ

គុ. [អា-ចិន]

ដែលបានសន្សំឬអប់រំទុកមកហើយ, ដែលធ្លាប់ប្រព្រឹត្ត, ធ្លាប់កាន់, ធ្លាប់ធ្វើ ថ្នឹកមកហើយ; ដែលជាប់ជានិស្ស័យតមកមិនដាច់។

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១២ ន័យ
១

ដែលបានសន្សំឬអប់រំទុកមកហើយ, ដែលធ្លាប់ប្រព្រឹត្ត, ធ្លាប់កាន់, ធ្លាប់ធ្វើ ថ្នឹកមកហើយ; ដែលជាប់ជានិស្ស័យតមកមិនដាច់។

ឧទាហរណ៍

“”

២

ជាញឹកញយ, ជានិច្ចកាល :

ឧទាហរណ៍

“តែងទៅមកជាអាចិណ្ណ។”

៣

កម្មដែលបានសន្សំមក គឺបុណ្យឬបាបដែលបានធ្វើហើយញឹកញយឬធ្វើតែម្ដងពីរដងទេ ប៉ុន្តែនឹកឃើញរឿយៗចាំបានមិនភ្លេច :

ឧទាហរណ៍

“អាចិណ្ណកម្មជាអំពើតែងតែចេញមុខឱ្យនឹកឃើញក្នុងពេលជិតអស់ជីវិត (ព.ពុ.)។”

៤

កុសលដែលបានសន្សំមករឿយៗ។

ឧទាហរណ៍

“”

៥

ទ្រព្យឬសម្បត្តិដែលគេសន្សំទុក។

ឧទាហរណ៍

“”

៦

(ម.ព. អាចិណ្ណទ្រព្យ)។

ឧទាហរណ៍

“”

៧

បាបឬអកុសលដែលបានសន្សំមកញឹកញយ។

ឧទាហរណ៍

“”

៨

វត្តប្រតិបត្តិដែលធ្លាប់តែធ្វើរៀងមក។

ឧទាហរណ៍

“”

៩

សមាចារដែលបានសន្សំជាប់ជានិស្ស័យមក។

ឧទាហរណ៍

“”

១០

(ម.ព. អាចិណ្ណទ្រព្យ)។

ឧទាហរណ៍

“”

១១

ប្រាក់ដែលគេសន្សំទុកមិនឱ្យរផាត់រទាំង, ប្រាក់សន្សំ។

ឧទាហរណ៍

“”

១២

(ម.ព. អាចិណ្ណបាប)។

ឧទាហរណ៍

“”

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់