វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អាជ្ជវៈ
ន. [អាច-ជៈ-វៈ]
ភាពឬភាវៈនៃសេចក្ដីត្រង់ គឺដំណើរទៀងត្រង់ឬការកាន់ទៀងត្រង់, សេចក្ដីទៀងត្រង់ :
ភាពឬភាវៈនៃសេចក្ដីត្រង់ គឺដំណើរទៀងត្រង់ឬការកាន់ទៀងត្រង់, សេចក្ដីទៀងត្រង់ :
ភាពឬភាវៈនៃសេចក្ដីត្រង់ គឺដំណើរទៀងត្រង់ឬការកាន់ទៀងត្រង់, សេចក្ដីទៀងត្រង់ :
“អាជ្ជវៈ ជាធម៌សំខាន់មួយក្នុងលោក, ជារាជធម៌ទី ៤ ក្នុងទសពិធរាជធម៌។”
(ម.ព. ទសពិធរាជធម៌ ផង)។