អាណត្តិ

ពាក្យបង្គាប់, សេចក្ដីបង្គាប់, ខបង្គាប់; គ្រឿងសម្គាស់ឬចំណាំ :

សារលិខិតដែលបុគ្គលណាមួយ ប្រគល់សិទ្ធិរបស់ខ្លួនទៅឱ្យអ្នកដទៃ ដើម្បីបំពេញកិច្ចការក្នុងនាមរបស់ខ្លួន; លិខិតបង្គាប់ដល់អ្នកកាន់កាប់ប្រាក់ឱ្យបើកប្រាក់តាមចំនួនដែលមានចុះនៅលើលិខិតនោះឱ្យទៅសាមីជន រួចហើយត្រូវឱ្យរក្សាទុកជាព័ស្តុតាងនៃសេចក្ដីបង្គាប់ (លិខិតបើកប្រាក់) ; មុខងារនិងកាតព្វកិច្ចដែលបណ្ដារាស្ត្រប្រគល់ឱ្យទៅបុគ្គលណាមួយ ដើម្បីធ្វើការជាតំណាងខ្លួនក្នុងការគ្រប់គ្រងរដ្ឋ។

ការធ្វើអាណត្តិ។

ហេតុឬដំណើរនៃអាណត្តិ។

កិរិយាសព្ទប្រាប់សេក្ដីបង្គាប់ (ព.វ.)។

(ម.ព. អាណត្តិវាចា)។

ភាវៈនៃអាណត្តិ។

លក្ខណៈនៃអាណត្តិ។

(ម.ព. អាណត្តិលក្ខណៈ)។

(ម.ព. អាណត្តិវាចា)។

សម្ដីបង្គាប់; សម្ដីមត់ឬណាត់គ្នា។

(ម.ព. អាណត្តិវាចា)។

សញ្ញាតាមដំណើរដែលបានមត់ឬណាត់គ្នារួចហើយ; គ្រឿងសម្គាល់ឱ្យដឹងតាមដំណើរដែលបានប្រាប់ ឬបង្គាប់រួចហើយ (មានលក្ខណៈឬទំនងថាដូច្នោះៗ)។

សូរស្គរឬត្រែជាដើមប្រាប់អាណត្តិសញ្ញា។

ការមត់គ្នា, ការណាត់គ្នា; ការសន្យាគ្នា, ប្ដេជ្ញា :

ក្នុងវេយ្យាករណ៍ អាណត្តិ ថា "សេចក្ដីបង្គាប់" ប្រើពាក្យថា "ចូរ—, ចូរ—ចុះ, —ចុះ" :

រយៈពេលមួយកំណត់ដែលសភាឬរដ្ឋាភិបាលជាប់ឆ្នោត ឬមន្ត្រីចាត់តាំងស្ថិតនៅកាន់អំណាចរបស់ខ្លួន។