វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អាណិតអាសូរ
កិ. [អា-ណិត-អា-សូ]
អាណិតខ្លោចចិត្តឬអាណិតស្រងោចខ្លោចចិត្ត :
អាណិតខ្លោចចិត្តឬអាណិតស្រងោចខ្លោចចិត្ត :
អាណិតខ្លោចចិត្តឬអាណិតស្រងោចខ្លោចចិត្ត :
“(ព.កា.) អាណិតអាសូរ កាលឮគេថ្ងូរ នៅស្ងៀមពុំសុខ ចង់តែទៅជួយ ឱ្យគេស្រាលទុក្ខ ចិត្តធ្ងន់កណ្ដុក ប៉ផ្អុករឿយៗ។ល។”