វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អាតុរ
គុ., កិ. [អា-តុ-រ៉ៈ]
ដែលក្ដៅអន្ទះអន្ទែង; មានជំងឺ, ឈឺ; ដែលមានជំងឺគ្រុនក្ដៅខ្លាំង។
ដែលក្ដៅអន្ទះអន្ទែង; មានជំងឺ, ឈឺ; ដែលមានជំងឺគ្រុនក្ដៅខ្លាំង។
ដែលក្ដៅអន្ទះអន្ទែង; មានជំងឺ, ឈឺ; ដែលមានជំងឺគ្រុនក្ដៅខ្លាំង។
“”
ជំងឺ; ជំងឺក្ដៅ, ជំងឺគ្រុនក្ដៅខ្លាំង។
“”
(ម.ព. អាតុរមន្ទីរ)។
“”
ភាពនៃជំងឺឬភាពនៃជំងឺគ្រុនក្ដៅខ្លាំង។
“”
មន្ទីរពេទ្យ។
“”
រូបដែលមានសភាពជាអ្នកឈឺ, រូបដែលកំពុងមានជំងឺ។
“”
(ម.ព. អាតុរមន្ទីរ)។
“”
(វេវ. វេជ្ជមន្ទីរ, ពេទ្យមន្ទីរ, អារោគ្យមន្ទីរ, អារោគ្យសាលា)។