វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អាត់
គុ. [អាត់]
តូច; ក្រិស។
តូច; ក្រិស។
តូច; ក្រិស។
“”
ឈ្មោះសត្វសេកមួយប្រភេទ មាឌតូចចំពុះខ្មៅ (អ្នកស្រុកខ្លះហៅ សេកក្រិច, ខ្លះហៅ សេកក្រិស "សេកតូច"។
“”
ឈ្មោះស្វាយមួយប្រភេទផ្លែតូចៗជាងស្វាយទាំងពួង។
“”
មេក្រមីដែលកើតនៅក្រោមស្បែកមនុស្ស, មានទឹករងៃថ្លាៗ (បន្តិចបន្តួច) នាំបណ្ដាលឱ្យរមាស់, ច្រើនកើតត្រង់ចង្វែកដៃ, បាតដៃ និងម្រាមដៃជាងកន្លែងឯទៀត :
“កើតអាត់, អាត់ស៊ីដៃ។”
ថតសំឡេងចូលទៅកាស្សែតដោយប្រើម៉ាញ៉េ :
“អាត់សំឡេងពីវិទ្យុ។”
សន្លឹកបៀម៉្យាងនៅក្នុងល្បែងបៀ កំណត់ថាមួយគ្រាប់ :
“អាត់កឺ។”
(ម.ព. សេក{¥¥}១{££} ផង)។